Czy Rhodesian Ridgeback jest psem dla Ciebie?
Rhodesiany są piękne z wyglądu , budzą zachwyt i respekt. Rudzielce to jedna wielka indywidualność drugiego takiego nie będzie 😊co za tym idzie nie zawsze wykonują polecenia opiekuna. Rhodesiany są niezwykle inteligentne i wykorzystują tą inteligencję aby polepszyć sobie komfort życia. Jeśli to zrozumiecie, to wszystko będzie łatwiejsze. Kluczem do wychowania Rhodesiana jest coś co nazywamy kontrolowaną swobodą.
Wychowanie szczeniaka zaczynamy od pierwszej chwili , gdy przybywa do naszego domu i aby nie zwariować taka moja rada należy uzbroić się w cierpliwość ,dużą cierpliwość…. 😊 Rhodesiany są bardzo inteligentne przez to nie da się u nich wykształcić odruchów bezwarunkowego posłuszeństwa. R R zdaje się wszystko analizować zanim coś zrobi na komendę, szybko nudzi się nauką, bo nie widzi celowości powtarzać wciąż tych samych rzeczy w nieskończoność.
Złota zasada – my ludzie jesteśmy przywódcami .Komendy powinny być krótkie i zawsze jednakowe , zasady jasne i przejrzyste – jeśli wolno leżeć na kanapie , to wolno. Jeśli mięciutki pachnący mlekiem szczeniak śpi z nami w łóżku, to dorosły pies tez będzie tam spał. 😊
Rhodesian to pies przede wszystkim ceniący ruch . Osoby biegające , aktywne ruchowo będą zachwycone .RR często jest towarzyszem ludzi biegających maratony . (może spokojnie przebiec 40 km.) Nie znaczy to że nie nadaje się do mieszkania w bloku z ludźmi lubiącymi chodzić na spacery. Szczęśliwy Rhodesian to wybiegany Rhodesian .Instynkt przypisany do grupy VI myśliwskiej do której należy RR daje o sobie znać. Trzeba pracować z naszym pupilem od samego początku aby nauczyć go ignorować biegaczy , rowerzystów , rolkarzy czy po prostu biegające sarny ,które kiedyś zapewne spotkacie na swojej drodze .
Spokojnie nie jest tak źle jak Wam się wydaje znajdziecie wspólny język ,a co za tym idzie wiernego przyjaciela , swój osobisty cień ….który będzie was pilnować nawet pod prysznicem 😊 (zdarza się )
Wzorzec FCI nr 146 /02.04.1997/F
RHODESIAN RIDGEBACK
Pochodzenie: Afryka Południowa.
Wzorzec dostarczony przez Związek Kynologiczny Afryki Południowej i Kennel Club Zimbabwe.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 10.12.1996
Użytkowość: W wielu rejonach świata rhodesian ridgeback jest jeszcze używany jako pies myśliwski. Przede wszystkim jednak ceniony jest jako pies stróżujący i przyjaciel rodziny.
Klasyfikacja FCI: grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. sekcja 3 Rasy pokrewne.
Nie podlega próbom pracy.
Krótki rys historyczny:
Rhodesian jest obecnie jedyną rasą psów pochodzącą z Afryki Południo- wej. Jego przodkowie pochodzą z Cape Colony z Południowej Afryki, gdzie krzyżowane były z prymitywnymi psami miejscowymi i półudomowionymi psami myśliwskimi Hotentotów o charakterystycznej prędze na grzbiecie. Rhodesian ridgeback, czyli „psy na lwy” polowały zwykle w grupach po dwa lub trzy, a ich dawnym zadaniem był właśnie pościg za zwierzyną, przede wszystkim za lwami, głoszenie zwierzyny i utrzymanie jej w miejscu, aż do przybycia myśliwego, co wymagało dużej zręczności. Pierwszy wzorzec, zainspirowany wzorcem dalmatyńczyka został zredagowany w 1922 roku przez F.R. Barnes’a w Bulawayo w Rodezji. Został on przyjęty przez Związek Kynologiczny Południowej Afryki w 1926 roku.
Wrażenia ogólne:
Rhodesian ridgeback jest psem harmonijnie zbudowanym, mocnym, muskularnym, zręcznym i aktywnym, o harmonijnej sylwetce, bardzo wytrzymałym i szybkim. Główny akcent w jego wyglądzie położony jest na zręczność i elegancję, budowa powinna być zdrowa, bez jakichkolwiek oznak ciężkości. Charakterystyczną cechą rasy jest pręga grzbietowa utworzona przez włos, rosnący w odwrotnym kierunku niż pozostała część okrywy włosowej. Pręga ta – ridge – stanowi wyróżnik rasy. Jest ona wyraźna i symetryczna, zwęża się w kierunku zadu. Powinna zaczynać się tuż za łopatkami i ciągnąć się aż do guzów biodrowych. W jej obrębie muszą znajdować się dwie korony, identyczne i symetrycznie położone, których tylna krawędź nie powinna wychodzić poza 1/3 długości całej pręgi. Szerokość pręgi może dochodzić do 5 cm.
Zachowanie - Temperament:
Pies dumny, inteligentny. Zachowuje się z rezerwą wobec obcych, ale nie jest agresywny ani lękliwy.
Głowa:
Mózgoczaszka:
Czaszka powinna być długa (szerokość czaszki między uszami i odległość od guza potylicznego do stopu i od stopu do wierzchołka nosa są jednakowe). Płaska, szeroka między uszami. Kiedy pies jest spokojny, na głowie nie widać zmarszczek.
Stop powinien być wyraźnie, ale nie przesadnie zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos czarny lub brązowy. Jeżeli oczy są ciemne wierzchołek nosa musi być czarny, jeśli oczy są bursztynowe musi być brązowy.
Kufa długa, głęboka i mocna.
Wargi: linia warg jest wyraźnie zaznaczona, wargi dobrze przylegają do szczęk.
Szczęki/uzębienie: Szczęki mocne, idealny zgryz nożycowy, uzębienie pełne, siekacze górne ściśle zachodzą na siekacze dolne; siekacze osadzone są prostopadle do szczęk. Zęby dobrze rozwinięte, w szczególności kły.
Policzki dobrze rzeźbione.
Oczy umiarkowanie rozstawione, okrągłe, błyszczące i żywe, o inteligentnym wyrazie. Ich kolor harmonizuje z umaszczeniem.
Uszy osadzone dość wysoko, średniej wielkości i dość szerokie u nasady. Stopniowo zwężają się, a ich koniec jest lekko zaokrąglony. Noszone są płasko przy głowie.
Szyja:
Dość długa, mocna, bez podgardla.
Tułów:
Grzbiet mocny.
Lędźwie mocne, muskularne i lekko wysklepione.
Klatka piersiowa niezbyt szeroka, ale głęboka i pojemna; jej dolna linia sięga do łokci.
Przedpiersie uwydatnione.
Żebra umiarkowanie wysklepione, nigdy nie beczkowate.
Ogon:
Mocny u nasady, zwężający się ku końcowi, nie gruby, średniej długości. Nie powinien być osadzony ani zbyt wysoko, ani zbyt nisko. Noszony lekko zagięty ku górze, ale nigdy nie zakręcony.
Kończyny:
Kończyny przednie idealnie proste, mocne, o mocnym kośćcu. Łokcie przylegają do klatki piersiowej. Widziane z profilu są szersze niż widziane z przodu. Śródręcza mocne, lekko pochyłe.
Łopatki ukośne, wyraźne i umięśnione, zdradzające szybkość.
Łapy zwarte, zaokrąglone o wysklepionych palcach i mocnych, elastycznych opuszkach. Łapy chronione są włosem rosnącym między palcami i opuszkami.
Kończyny tylne: mięśnie mocne i wyraźnie zarysowane; stawy kolano- we dobrze kątowane, stawy skokowe mocne, śródstopia dość krótkie.
Ruch:
W ruchu kończyny prowadzone są równolegle, chody swobodne i energiczne.
Okrywa włosowa:
Włos krótki i gęsty, o gładkim, błyszczącym wyglądzie, nie jest ani wełnisty, ani jedwabisty.
Umaszczenie: od jasno pszenicznego do czerwono-płowego. Dopuszczalne są niewielkie białe znaczenia na przedpiersiu i palcach, ale nadmierna ilość bieli na przedpiersiu, na brzuchu lub na łapach wyżej niż palce, stanowi wadę. Ciemna kufa i uszy są dopuszczalne. Jakiekolwiek czarne włosy rozsiane na tułowiu i łapach są zdecydowanie niepożądane.
Wzrost i waga:
Wysokość w kłębie: (pożądana)
- psy 63 – 69 cm (25 – 27 cali),
- suki 61 – 66 cm (24 – 26 cali).
Waga: (pożądana)
- psy 36,5 kg (80 funtów angielskich),
- suki 32 kg (70 funtów angielskich).
Wady:
Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia.
Uwaga:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.